Onderwijsontwikkeling

20 september 2011

Ai. Het was weer lange tijd stil. En nu steek ik mijn kop weer boven water, en zie ik er opeens anders uit. Ik ben namelijk geen docent meer (ik word soms al aangesproken als ex-docent), maar ben ik senior medewerker onderwijsontwikkeling. Van een nieuwe afdeling Onderwijs & Kwaliteit. Oef.

Oef, want het is die eerste weken soms best wel wennen. Weg is de dynamiek en de druk van het nieuwe schooljaar. Niet dat er geen werk op me ligt te wachten, maar in plaats van af en toe een uurtje, heb ik opeens meerdere uren achter elkaar om ergens aan te werken. En dat is gek.

Gelukkig heb ik heel veel zin in deze nieuwe functie, en ligt er genoeg werk op me te wachten. Over dat nieuwe werk hoop ik weer met enige regelmaat te bloggen. Om een aftrap te geven heb ik op MIC-Next alvast een blogje geschreven over een aantal DropBox tools die ik tegenkwam op het web. Veel plezier, en tot gauw.

Advertenties

De harde praktijk

10 maart 2009

Ik moet kiezen. Er gaan leuke dingen sneuvelen. Toen ik eind vorige week in mijn taaklast keek, bleek ik voor de komende periode 426 uur aan activiteiten ingepland te hebben staan.  Een snelle rekensom leert mij dat er nog bijna 100 uur ontbreekt, terwijl ik met mijn aanstelling van 80%, maar 332 uur te besteden heb.

Nu ben ik niet vies van een beetje overwerk, maar het is deze keer echt te veel. Het komt neer op bijna 200 uur aan overwerk, die waarschijnlijk wel uitbetaald zouden worden, maar vol is vol. Schrappen dus. Maar het probleem is: er staan een heleboel leuke activiteiten in die taaklast, zoals stagebezoeken aan tweedejaars studenten en een cursus Business English die ik mag volgen. Er zullen dus van die leuke activiteiten dingen moeten gaan sneuvelen, want het primaire proces moet doorgang vinden. Dat wordt dus nog een akelig karwei.

Een taaklastsysteem was overigens volkomen nieuw voor mij toen ik voor de HvA ging werken. Ik was gewend om zelf urenbriefjes te moeten invullen, en iedereen die dat ook gedaan heeft, weet dat dat altijd een vervelend karweitje is aan het eind van de maand. Bovendien loop je, wanneer je karakter vergelijkbaar is met dat van mij, makkelijk tegen overuren aan. Daarbij komt dat ik niet altijd even goed inzichtelijk maakte wat ik precies deed voor mijn bedrijf, en de uren nogal laag inschatte.

Zo’n taaklastsysteem neemt je voor een groot deel die inspanning uit handen: ieder uur les die je geeft, wordt volgens een geheimzinnige rekensom omgezet in een aantal uren taaklast. Dat is dan inclusief voorbereidingstijd. En zo wordt het systeem gevuld, en wordt inzichtelijk hoeveel je eigenlijk doet voor de organisatie.

Voorwaarde is dan wel dat er iemand op de rem trapt wanneer je teveel uren draait. Natuurlijk kun je dat altijd zelf doen, maar omdat je niet altijd (directe) controle hebt over de taken die je toegeschoven krijgt, wil dat nog wel eens uit de hand lopen. Dat is nu gebeurd, dus nu kan het grote schrappen beginnen.


Toekomstperspectief

17 december 2008

Een wat melodramatische titel, maar ik kon het niet laten zo aan het eind van 2008. 🙂 In een gesprek met mijn manager gisteren heb ik een aantal plannen voorgelegd, een aantal taken waar ik uren voor wilde. En eigenlijk zijn al deze eisen ingewilligd. Niet allemaal even concreet, maar het begin is er.

Om kort te gaan was ik op zoek naar mogelijkheden om naast mijn docentschap ook mijn onderwijskundige achtergrond effectiever te kunnen inzetten voor ons instituut. Ik krijg nu ruimte voor:

  • Het doorlichten van het ICT-curriculum van onze opleiding, uiteraard te beginnen in de propedeuse (dit inclusief een aantal uren)
  • Het zoeken naar een methode om mijn kennis van/gedachten over onderwijsontwerp effectiever in te zetten
  • Het op schrift stellen van een aantal quick wins die we kunnen realiseren op het gebied van ICT in onderwijs

Verder mag ik ook op zoek naar een cursus op het gebied van coaching, en mag ik nog wat actiever naar congressen op zoek – al blijft het natuurlijk altijd een probleem dat de lessen daar dan op afgestemd moeten worden.

Verwacht dus de komende tijd meer blogposts over deze onderwerpen. 🙂


Start

1 december 2008

Juist. Dat is het. Niets meer en niets minder. Mijn start als blogger.

Wie ik ben? Dirk Paul Flach. 40 Jaar. Onderwijskundige. Een aantal jaar bij de UvA gewerkt, een aantal functies rond wat men nu e-learning zou noemen; daarna vijf jaar consultant ICT bij een klein adviesbureau in Haarlem. Sinds ruim twee jaar weer terug in het onderwijsveld, nu met de poten in de klei: docent ICT bij het Instituut voor Media en Informatie Management van de HvA.

Waarom de blog? Goede vraag. Al die jaren niet geblogd, en nu opeens wel. Twee redenen denk ik: allereerst mijn aanwezigheid op de Surf Onderwijsdagen, twee weken terug. Daar merkte ik dat er op onderwijsgebied veel meer geblogd werd dan ik dacht, en dat maakte me enthousiast. Ten tweede mijn (nog een beetje verborgen wens) om mijn oude stiel weer op te pakken: onderwijsontwerp.

Op dat gebied ga ik hier bloggen. En mocht het onderwerp u aan het hart liggen, of behoefte hebben aan input op dat gebied: neem vooral contact met mij op. E-mail onderaan deze pagina. Op termijn zou ik ook graag weer buiten de hogeschool actief worden op het gebied van onderwijsontwerp. Ik houd me dus aanbevolen, en denk graag mee.

Binnenkort meer.

dirkpaul at gmail dot com