Werkdruk

10 juli 2009

Op dit moment geniet ik van mijn welverdiende vakantie. En ja, die is ruim – ik ben de eerste die dat zal toegeven. Het is fijn om er in de zomer zo’n vijf weken tussenuit te gaan. Hoe aardig de studenten ook zijn, er komt na zo tegen het eind van het cursusjaar (gelukkig wel aan het eind, meestal) altijd een moment waarop je de studenten even zat bent. En ja, zij zijn jou dan ook zat – dat is allemaal heel normaal.

Nu ben ik er dan ook nog zo eentje die er flink wat uren bijwerkt – het zal misschien velen van jullie verbazen, maar ik heb nog nergens zo hard gewerkt als sinds ik op het HBO werkt. En ik klaag niet hoor – werken kan fijn zijn, zeker als het zulk leuk werk is als het mijne.

Omdat ik werken nu zo leuk vind, klus ik regelmatig wat uurtjes bij. Ik neem nogal makkelijk uren over van zieke collega’s. Ik had er dan in eerste instantie ook behoorlijk wat moeite mee toen ik van mijn huidige teamleider te horen kreeg dat ik dat niet zomaar mocht doen. Waarom niet dacht ik? Ik zorg er toch voor dat de boel door  blijft draaien?

Inmiddels weet ik dat daar nu juist het probleem zit. Bij mijn instelling (en ik heb het vermoeden dat dat bij veel andere instellingen in den lande niet anders is) wordt stelselmatig overgewerkt. En het probleem is dat veel beleidsmakers dat nu juist wel prettig vinden. Immers, op deze manier draaien de zaken mooi door en hoeft er geen extra werk ingestoken te worden. Er zit dus juist een hele goede kant aan dat op de rem trappen: het maakt zichtbaar waar de zwakke plekken in de organisatie zitten, waar geïnvesteerd moet worden (bijvoorbeeld door meer personeel aan te trekken).

Ik beveel dus van harte aan dat er op meer plekken eens ‘nee’ gezegd wordt tegen het maken van extra uren. Nee, ik vind het nog steeds niet leuk dat ik soms niet extra uren mag draaien – ik maak zelf graag keuzes in wat ik wel en niet wil doen. Maar ik begrijp het inmiddels wel.

Advertenties

Curriculumherziening

27 maart 2009

Nou ja, dat is een groot woord. Maar afgelopen woensdag hebben we met een deel van de propedeuse-collega’s (te weten de projectcoördinatoren, de SLB-coördinator en ik) rond de tafel gezeten om eens lekker het programma van volgend jaar in elkaar te timmeren. Altijd een leuke sessie, zo met de handen bezig zijn.

Er zitten een paar elementen in waar ik enthousiast over ben:

  • Er komt meer aandacht voor projectvaardigheden/projectmanagement, en dat wordt beter in het curriculum ingebed;
  • Het karakter van Presenteren wordt veranderd, wordt minder ‘spreekbeurt houden’ en gaat meer in de richting van het commerciële (‘pitchen’)
  • Het internationale element wordt versterkt.

Uiteraard moet het één en ander nog verder in detail worden besproken. Het is nu alleen nog ‘en petit comité’ zoals een collega van mij altijd zo mooi zegt besproken, hoewel de teamleiders van de andere profielen er wel al zijdelings bij betrokken zijn geweest – en dat is positief.

Uitdaging: één van mijn vakken, altijd een beetje krom Computervaardigheden geheten, zal in samenhang met o.a. projectvaardigheden gegeven gaan worden. Dat betekent dat er een flinke herziening plaats moet gaan vinden. Het vak valt in periode 1 en zal dus in de komende periode herzien moeten gaan worden. Weer extra uren! Maar zo’n herzieningsklus laat ik niet zomaar vallen.


Toekomstperspectief

17 december 2008

Een wat melodramatische titel, maar ik kon het niet laten zo aan het eind van 2008. 🙂 In een gesprek met mijn manager gisteren heb ik een aantal plannen voorgelegd, een aantal taken waar ik uren voor wilde. En eigenlijk zijn al deze eisen ingewilligd. Niet allemaal even concreet, maar het begin is er.

Om kort te gaan was ik op zoek naar mogelijkheden om naast mijn docentschap ook mijn onderwijskundige achtergrond effectiever te kunnen inzetten voor ons instituut. Ik krijg nu ruimte voor:

  • Het doorlichten van het ICT-curriculum van onze opleiding, uiteraard te beginnen in de propedeuse (dit inclusief een aantal uren)
  • Het zoeken naar een methode om mijn kennis van/gedachten over onderwijsontwerp effectiever in te zetten
  • Het op schrift stellen van een aantal quick wins die we kunnen realiseren op het gebied van ICT in onderwijs

Verder mag ik ook op zoek naar een cursus op het gebied van coaching, en mag ik nog wat actiever naar congressen op zoek – al blijft het natuurlijk altijd een probleem dat de lessen daar dan op afgestemd moeten worden.

Verwacht dus de komende tijd meer blogposts over deze onderwerpen. 🙂