Onderwijsontwikkeling

20 september 2011

Ai. Het was weer lange tijd stil. En nu steek ik mijn kop weer boven water, en zie ik er opeens anders uit. Ik ben namelijk geen docent meer (ik word soms al aangesproken als ex-docent), maar ben ik senior medewerker onderwijsontwikkeling. Van een nieuwe afdeling Onderwijs & Kwaliteit. Oef.

Oef, want het is die eerste weken soms best wel wennen. Weg is de dynamiek en de druk van het nieuwe schooljaar. Niet dat er geen werk op me ligt te wachten, maar in plaats van af en toe een uurtje, heb ik opeens meerdere uren achter elkaar om ergens aan te werken. En dat is gek.

Gelukkig heb ik heel veel zin in deze nieuwe functie, en ligt er genoeg werk op me te wachten. Over dat nieuwe werk hoop ik weer met enige regelmaat te bloggen. Om een aftrap te geven heb ik op MIC-Next alvast een blogje geschreven over een aantal DropBox tools die ik tegenkwam op het web. Veel plezier, en tot gauw.

Advertenties

Twitter – wel of niet het echte leven?

18 januari 2011

Wat is een richtlijn? Is het positief of negatief? Hierover bestaan verschillende meningen, zo bleek vorige week. Het volgende was het geval: vorige week stond het onderwerp Twitter op de agenda van onze teamvergadering. Specifieker: de vraag of wij, als docenten of als organisatie, een twitterrichtlijn op moesten stellen.

Gezien de reacties vatten veel mensen het woord richtlijn negatief op, als beperkend. Ik heb daarom even de betekenis in Van Dale opgezocht:

richt·lijn de; v(m) -en aanwijzing voor te volgen gedrag

Die definitie vind ik bepaald niet negatief. Het gaat slechts om een aanwijzing. Goed, die behoor je kennelijk ‘te volgen’, en dat zou je negatief kunnen opvatten, maar dat is het dan ook wel.

Een collega twitterde de volgende definitie:

Richtlijnen: Zelfst. Naamw. Meervoud van richtlijn aanwijzing voor hoe iets moet en voor wat niet mag

Die is al een stukje negatiever. Je mag bepaalde dingen niet, en de dingen die wel kunnen, die moeten gelijk. Het eerste is negatief, het tweede zou je positief op kunnen vatten maar ik kan me voorstellen dat ‘iets moeten’ voor veel mensen ook negatief is.

De definitie die we in de teamvergadering gehanteerd hebben is de definitie van Van Dale. Daarmee kunnen we vaststellen waar het werkelijk om gaat: is het nodig om aanwijzingen voor het te volgen gedrag rond Twitter vast te leggen?

Mijn vervolgvraag is al vrij snel: waarom eigenlijk niet? We hebben immers ook richtlijnen voor hoe we ons in de klas dienen te gedragen. Persoonlijk denk ik dat er twee redenen kunnen zijn om geen richtlijnen vast te stellen: het is feitelijk een niche (het gebeurt zo weinig dat we er geen woorden aan vuil hoeven te maken) of het is zo onderdeel van het dagelijkse leven, dat er algemene richtlijnen gaan gelden voor het gedrag.

Dan is de vraag: gaat één van beide situaties op voor Twitter? Het lijkt me dat Twitter inmiddels te groot is om te negeren. Iedereen mag uiteraard voor zichzelf bepalen of hij of zij wil twitteren; maar als instelling kun je Twitter niet negeren. Voor je studenten zal het gewoon een medium zijn, en het is denkbaar dat ze op Twitter dingen zeggen over je onderwijs, je docenten en wat niet meer. Daarnaast wordt het ook gelezen; het zou daarmee ook voor de instelling gezien moeten worden als een medium dat je in kunt zetten als onderdeel van je eigen communicatiestrategie.

Dat brengt dan wel met zich mee dat je na moet denken over het gebruik ervan. Op welke wijze zetten we het in? Gebruiken we het voor roosterzaken, voor interessante links of voor beiden? Wil je een bepaalde toon aanslaan? En hoe ga je om met studenten die op Twitter zich op onaangename wijze uiten over docenten?

Daar gaan we niet gelijk een antwoord op vinden. Ook veel bedrijven zijn hier nog niet uit, gezien een artikel in De Volkskrant – of stellen zich op zijn minst verschillend op. Het lijkt mij echter verstandig om met die vraagstukken bezig te zijn. Of je dat een richtlijn wilt noemen is een tweede. Ik persoonlijk ben daar niet bang voor. 🙂

PS: Ook een leuk bijeffect is dat mensen het idee voor de richtlijn meteen aan jou toeschrijven als je er over twittert. En denken dat jíj het gebruik van Twitter wil beperken. 😉


Gratis studieboeken

28 augustus 2009

Emerce.nl bracht mij bij een site waar je gratis studieboeken kunt downloaden, Studentensupport.nl. De site was mij niet bekend, en ik heb even een snelle scan uitgevoerd om te zien wat voor soort boeken aangeboden worden. Helaas wordt op mijn aandachtsgebied niet veel aangeboden (hoewel de boeken rond programmeren er veelbelovend uitzien), maar er zijn vele topics beschikbaar. Over de kwaliteit kan ik uiteraard niets zeggen, maar wanneer je de site niet kent lijkt me het de moeite waard om eens door het aanbod heen te lopen. Op zijn minst kan het interessant zijn om bij geschikt gebleken boeken, studenten eens aan deze site te refereren. Doe er je voordeel mee.


Oldskool

25 augustus 2009

Er is al veel over te doen geweest, maar volgens dit artikel in NRC Next ben ik oldskool. Wat is het geval? Het aantal blogs dat regelmatig wordt bijgewerkt blijkt af te nemen. Nog maar 1,1 procent van de blogs wordt wekelijks bijgewerkt. Een niet onaanzienlijk aantal lijdt een kwijnend bestaan, of wordt zelfs opgeheven. Maar wees gerust, ik ben van plan nog wel even oldskool te blijven. 😉

Ouderwets wordt je natuurlijk vanzelf – dat is een kwestie van geduld, en dan langzaam ingehaald worden door de tijd. Toch blijf ik me nog even verzetten, want er valt me iets op. Eén van de redenen die genoemd wordt voor het minder populair worden van bloggen, is namelijk Twitter. Op zich logisch – Twitter noemt zich een microblog, en het is dus niet moeilijk voor te stellen dat het een concurrent is van bloggen.

Mijn ervaring is echter precies omgekeerd: ik ben door Twitter juist méér gaan bloggen. Twitter functioneert voor mij min of meer als mijn sociale-netwerk-valnet: ik bouw op Twitter een netwerk op van mensen die op de één of andere manier in mijn activiteiten geïnteresseerd zijn, en omdat ik een nieuwe entry op mijn blog aankondig op Twitter, ben ik op die manier min of meer verzekerd van een bepaald publiek.

Ook volgens het artikel in NRC Next is bloggen overigens niet ‘over’, maar is bloggen volwassen geworden. Daarnaast dient het meer en meer als een online visitekaartje – en is het dus een middel geworden voor personal branding. In dat kader is het aardig om op te merken dat in onze hoofdfase het bloggen op die manier actief toegepast gaat worden. In het verleden vroegen wij studenten ook al een weblog bij te houden, maar had het meer de functie van een digitaal portfolio (met een aantal vastomlijnde opdrachten). Komend jaar gaan we de studenten vragen om het thema zelf te kiezen, en het blog dan regelmatig bij te houden. Een interessant, en wat mij betreft krachtig, experiment.