Oplossingen?

Mijn bericht over de belasting van docenten heeft heel wat reacties opgeroepen, en dat heeft mij natuurlijk niet verrast. Uit contacten met docenten op andere hogescholen weet ik dat er variaties van het probleem mogelijk zijn, maar het probleem leeft overal. Ik maak even een korte opsomming van een aantal suggesties, aangevuld met eigen ervaringen.

  1. Voeg een jaarplanning toe. Dit idee werd gelanceerd door Lisette Hilhorst, en ook ik roep dit nu al een tijdje. Mijn kanttekening is wel dat dit bepaald niet zaligmakend is, met als belangrijkste nadeel dat je je ook voor een langere periode moet vastleggen – en als docenten weggaan moeten er toch weer gaten gedicht worden. Wat ik niet wist is dat er al hogescholen zijn die met een jaarplanning werken, zoals de Hanzehogeschool. Ik ben erg benieuwd hoe het daar met de overschrijdingen gesteld is.
  2. Sander Schenk suggereert een taaklastsysteem dat RSS feeds genereert wanneer er wijzigingen in het taaklastsysteem worden aangebracht. Geen gekke gedachte, en technisch vrij eenvoudig te realiseren. Ik vraag me alleen af of teamleiders dat willen.
  3. Ernst Phaff mist de beloning in het systeem. Het lijkt soms wel alsof er alleen de hoeveelheid uren beloond wordt, en niet de kwaliteit die je levert. Daar zit veel in – ik denk absoluut dat het hoger onderwijs hier veel kan winnen. Maar hoe definieren we kwaliteit?

Als laatste: Erwin de Beer merkt in mijn ogen terecht op dat het nogal eens lijkt te gebeuren dat zaken ‘vergeten worden’. Ook ik heb die ervaring wel eens gehad (overigens niet met mijn eigen teamleider), dat je op die manier opeens extra uren in je taaklast ziet. ‘Daar heb ik het toch met je over gehad?’, en dan blijkt het heel lastig achteraf die uren te verwijderen vanwege de consequenties die het heeft. Het is helaas onmogelijk om dit soort situaties onmogelijk te maken met welk systeem dan ook. Het blijft mensenwerk.

Een reactie op Oplossingen?

  1. Ernst zegt:

    Goeie posts wel Dirk-Paul. goed dat je meteen naar oplossingen zoekt.

    Ach niet alleen de beloning (hoewel dat altijd wel lekker is), maar gewoon “causaliteit” het lijkt wel of in dit systeem elk gevoel met de cost drivers wordt weggerationaliseerd.

    De keukenmonteur weet precies hoeveel tijd hij nodig heeft, hoe hard hij daarvoor moet werken en of dat OK is gezien alle uitkomsten.

    Dat benijd ik soms wel eens.

    hieronder mijn favorieten uit wikipedia:
    – Robert Pirsig: “The result of care.”
    – Peter Drucker: “Quality in a product or service is not what the supplier puts in. It is what the customer gets out and is willing to pay for.”

    Pirsig gaat uit van een “deugden-ethisch” standpunt. Kun je zelf verdedigen waar je mee bezig bent?

    Drucker heeft een “nuts” standpunt. Is het wat (geld) waard?

    Als docenten leven we in de luwte van de storm. Door het systeem word ik afgeschermd van de buitenwereld.

    De enige referentie die je hebt is het aantal uren die het mag kosten. Die ga je dan in eerste instantie maar vullen…

    Het wordt dan heel moeilijk om mezelf langs de meetlat te leggen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: