Twitter vs. Yammer

Zoals al eerder op deze blog gemeld, ben ik een enthousiaste Twitteraar (of ‘tweep’, zoals je dan officieel heet). En inmiddels heb ik ook een aantal collega’s op Twitter mogen begroeten (al was ik niet de eerste, die eer gaat geloof ik naar @MadeleineGr). Dat is leuk, want zo hebben we toch een extra communicatie-medium aan ons arsenaal toegevoegd.

Ik ga niet al teveel woorden vuil maken aan de voordelen (en nadelen) van Twitter, daarover is de laatste paar weken al zoveel gezegd in de media. Voor mij is dat echter vooral kennisdeling: het delen van links, het stellen en beantwoorden van vragen, enzovoort. En dat ik door Twitter snel op de hoogte ben van allerhande (internationale) nieuwsontwikkelingen, dat is mooi meegenomen.

Een paar maanden geleden heb ik op aanraden van mijn netwerk (ik meen dat @EddeBu de aanstichter was) een Yammer account genomen. Yammer zou eigenlijk de ‘corporate’ tegenhanger van Twitter moeten zijn: het heeft dezelfde functionaliteit, maar dan in een beschermde omgeving. Dat werkt als volgt: je meldt je met je e-mail adres aan, en je toegang is dan beperkt tot het bedrijf waar je e-mail adres bijhoort. Werk je bijvoorbeeld bij shell.nl, dan kun je connecten met alle gebruikers met een @shell.nl e-mail adres.

Het is echter tot nu toe niet verder gekomen dan dat account. Wekenlang zat ik daar in mijn eentje, terwijl mijn Twitter-gebruik een hoge vlucht nam – en ik ook daar steeds meer collega’s mocht begroeten. Tot mijn verbazing verschenen in ‘mijn eenzame Yammer-hoekje’ opeens wel een aantal collega’s van vooral de afdeling Marketing & Communicatie, maar tot echte communicatie heeft dat tot nu toe niet geleid.

Sinds een aantal dagen vraag ik mij wat actiever af hoe ik dat kan veranderen, en *of* ik dat wel moet willen veranderen. Immers, enthousiaste collega’s zitten al op Twitter – en ik heb ook nog niet echt situaties gehad waarin ik informatie wilde afschermen, alleen voor Hogeschool-ogen zichtbaar wilde laten zijn. En ik vrees dat die docenten die een drempel hebben voor Twitter, diezelfde drempel voelen voor Yammer. ‘Kennis delen? Dat doen we toch al? Daar hebben we toch niet het internet voor nodig?’

Waar ik naar zoek is een USP voor Yammer, iets wat mensen over de drempel kan helpen. Wie helpt mij uit de brand?

Een reactie op Twitter vs. Yammer

  1. Ernst zegt:

    yammer is een “walled garden”, denk ik. http://www.reboot.dk/artefact-6220-en.html

    Ook niet zo mijn stiel. Maar het werkt aardig bij ons (HR).

    De meeste mensen hebben een soort “ons kent ons” gevoel nodig, om zich veilig genoeg te voelen om iets te blaten. Ook wij hebben dat op twitter, maar het is veel poreuzer.

    Vroeger gingen we ook op “kennis-deel-tripjes” met de monteurs en engineers. Het werkte dan altijd veel beter als je die gasten gewoon met gelijkgestemden van de andere partij aan de gang liet (zonder er zelf bij te zitten, of iets te “moeten”), dan komt de vakgek vanzelf naar boven drijven.

    Het probleem is vaak dat je geen “rapport” hebt als je iets de wereld in schreeuwt (hoe goed het ook is).

    Onderdeel zijn van zo’n afgesloten netwerk helpt bij het opbouwen van “rapport”, denk ik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: